Met Ripple onderzocht ik hoe een massieve constructie kan plaatsmaken voor een bijna immateriële vorm. Het transparante glazen blad lijkt licht boven de vloer te zweven, terwijl de slanke beukenhouten poten het meubel een rustige en elegante uitstraling geven.

De contour van het glas ontwikkelt zich geleidelijk van een kleine naar een grotere golf. Aan het uiteinde wordt deze beweging onderbroken door een rechte hoek, waarna het lijnenspel zich in omgekeerde richting voortzet. Deze subtiele afwisseling van rechte lijnen en vloeiende curves geeft de tafel een voortdurend veranderend silhouet, afhankelijk van de positie van de kijker.

Door uitsluitend glas en hout toe te passen ontstaat een heldere vormentaal waarin materiaal, licht en ruimte elkaar versterken. De transparantie van het blad laat de vloer zichtbaar, waardoor de tafel minder als een massief object en meer als een lichte aanwezigheid in de ruimte wordt ervaren.

Met Ripple verschuift de aandacht van het meubel zelf naar de ruimte eromheen. De tafel vormt geen visuele barrière, maar brengt rust en openheid in het interieur.