Met Tendrils onderzocht ik hoe een wandmeubel zo licht en vanzelfsprekend mogelijk onderdeel kan worden van de architectuur. Het massieve eikenhouten blad wordt gedragen door twee ranke, organisch gevormde stalen dragers die zich als sierlijke lijnen tussen muur en meubel bewegen.

Het blad volgt opnieuw een vrije, onwillekeurige contour. De natuurlijke vorm van het hout contrasteert met de vloeiende metalen elementen, die eerder lijken te groeien dan te zijn geconstrueerd. Daardoor ontstaat een subtiel samenspel tussen natuur en techniek, tussen kracht en verfijning.

De twee ophangpunten aan de bovenzijde dragen niet alleen de constructie, maar maken ook deel uit van het ontwerp. Zij benadrukken de verticale beweging van de stalen lijnen en geven het meubel een bijna zwevende uitstraling. De ondersteuning aan de onderzijde zorgt voor stabiliteit zonder de lichtheid van het geheel te verstoren.

Met Tendrils wordt een eenvoudig wandmeubel een sculpturaal object waarin materiaal, lijn en constructie samenkomen.