Binnen mijn ontwerpwerk neemt de stoel een bijzondere plaats in. Geen enkel meubel staat zo direct in relatie tot de mens. Een stoel wordt niet alleen bekeken; zij wordt gebruikt, ervaren en beleefd. Juist daarom vormt de stoel voor mij het ideale vertrekpunt om de grens tussen functionaliteit en vrije vormgeving te onderzoeken.

Tijdens het Stoelenproject ontstond een reeks unieke ontwerpen waarin traditionele opvattingen over zitten plaatsmaken voor experiment, materiaalonderzoek en sculpturale expressie. Sommige stoelen zijn opgebouwd uit gerecyclede materialen, andere lijken haast organisch te groeien of bestaan uit een netwerk van met de hand gebogen staal. Toch hebben zij één belangrijk uitgangspunt gemeen: iedere stoel moet in de eerste plaats een volwaardig gebruiksvoorwerp blijven.

Ik heb mij nooit laten leiden door trends of commerciële verwachtingen. Elk ontwerp ontstond vanuit nieuwsgierigheid naar nieuwe constructies, onverwachte materiaalcombinaties en de vraag hoe een alledaags object een eigen persoonlijkheid kan krijgen. Daardoor vertelt iedere stoel een eigen verhaal, terwijl zij samen de ontwikkeling laten zien van een ontwerper die steeds opnieuw de dialoog zocht tussen techniek, ambacht en verbeelding.

Terugkijkend vormen deze stoelen meer dan een verzameling meubels. Zij markeren verschillende fasen binnen mijn ontwikkeling als designer en vormen tegelijkertijd de brug naar mijn latere werk als beeldend kunstenaar. Dezelfde fascinatie voor vorm, ritme, contrast en organische structuren die in deze ontwerpen zichtbaar is, keert jaren later terug in mijn schilderijen.

Het Stoelenproject is daarmee niet alleen een overzicht van ontwerpen, maar ook een document van een voortdurende zoektocht naar de balans tussen functie, constructie en artistieke vrijheid.